مقاله آنچه می توان از پوست جنین آموخت

بهبود زخم های جنینی و بدون تشکیل اسکار در همان اوايل دوران بارداری رخ میدهد. مطالعۀ مکانیسم های ترمیم آسکارلس(بدون اسكار) می تواند منجر به شیوه های نوین جلوگیری از آسکار شود. کلاژن در زخم های جنینی در همان ابتدا نهشت ميكند و به صورت مشبک، نازک و ظریف است و دارای اتصالات عرضی کمتر میباشد.

چند تفاوت مهم بین پاسخ بهبود زخم جنینی و پاسخ بعد از بارداری مشخص شده است که عبارت است از وجود التهاب کمتر،غلظت زیاد اسید هیالورونیک و نسبت زیاد کلاژن نوع 3 به نوع 1.
علاوه بر این، در مقایسه با زخم های تیپیک، نسبت مولکول های نشانه دهی دستخوش تغییر شده است مثلا نسبت زیاد عامل رشد تغییر دهنده (TGF)- b3 به TGF-b1 و -b2 ، و متالوپروتئین های ماتریکس به بازدارنده های بافتی متالوپروتئین ها.علاوه بر این فیبروبلاست های جنینی در مقایسه با همتاهای بالغ خود، تولید کلاژن توسط   TGF-b1 را نشان نمیدهند.

ژن های الگوسازی شده( ژن های homebox) که در تشکیل اندام ها نقش دارند در دوران جنینی فعال تر هستند. اعتقاد بر این است  که این اولین دومینو در درمان نتنظیم روند ریزش زخم های پوستی در دوران بارداری است.

ژن های الگوساز (ژن های homeobox) که در اندام زایی نقش دارند در دوران جنینی فعال تر هستند و تصور می شود که “اولین دومینو” در کاسکاد تنظیمی ترمیم زخم پوستی جنینی می باشند.

عوامل توصیه شدۀ بازدارندۀ اسکار مانند  محافظ زخم MD, ورقه و ژل سیلیکون, Seprafilm Bioresorbable Membrane،هیالورونان توپیکال, عصاره ی پیاز , تموکسیفن خوراکی و لیزر رنگینه ایی با پالس 585nm  نیز در این تحقیق مورد بررسی قرار می گیرند. با وجود اینکه شواهد کافی مستدل در مورد ارتباط سرعت درمان از طریق عوامل تجاری بازدارندۀ اسکار با کاهش تشکیل آسکار وجود ندارد، اما این فرضیۀ غلط همچنان رایج است.

انسان ها سهوا و از روی نا آگاهی به سمتی سوق داده می شوند که ارتباط منفی بین سرعت درمان و میزان تشکیل آسکار ایجاد میکنند؛  در صورتی که چنین ارتباطی در واقعیت وجود ندارد. با وجود اهمیت جلوگیری از اسکار، FAD  در قرن 21 هیچ درمانی برای این منظور تایید نکرد. و این امر نشانگر چالش های مهمی چون وجود راههای  تکراری است که این شیوه ها با آن روبه رو هستند.
تشکیل اسکار یک مشکل بالینی عمده است که منجر به وضعیت آرایشی یا cosmesis ناخوشایند، عدم کارکرد ، بویژه اگر بر روی مفاصل باشد ،میشود و سبب تأخیر رشد بچه ها می گردد.اسکار تأثیر قابل توجه ایی بر کیفیت زندگی بیمار مبتلا میگذارد و با اضطراب،کناره گیری از اجتماع،و افسردگی ارتباط دارد.

بنابراین، جلوگیری از تشکیل اسکار از مدت ها پیش اهمیت داشته است. کاهش اسکار نه تنها برای درماتولوژیست ها مهم است. بلکه در سایر شرایط و موقعیت ها مانند چسبندگی و جراحت ناشی از رویه های جراحی در حفره های لگنی و بطنی ، قطع نخاع، scarificationتاندون های دست،

human vascular restenosis lesions, myocardial infarction, systemic sclerosis,  و diffuse fasciitis

نیز اهمیت خود را دارد.اصول آنتی اسکار تراپی مبنی بر مدولاسیون پرواسکارینگ در برابر عوامل آنتی اسکارینگ به نظر میرسد که برای همۀ شرایط فوق الذکر امید بخش است و این حاکی از آن است که مطالعات مربوط به پوست ، کاربرد بالینی وسیعتری می توانسته داشته باشد.

آنچه می توان از پوست جنین آموخت

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “مقاله آنچه می توان از پوست جنین آموخت”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *